به گزارش روابط عمومی پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران، جلسه ماهانه کنفرانس تیروئید روز یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ با حضور جمعی از اساتید، اعضای هیأت علمی، متخصصان گروه‌های گوش و حلق و بینی، پزشکی هسته‌ای، جراحی عمومی، آسیب‌شناسی و همچنین دستیاران و دانشجویان در سالن همایش‌های پژوهشکده برگزار شد.

در این نشست، خانم دکتر نغمه حبیبی، دستیار فوق‌تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم، به ارائه دو کیس بالینی پیچیده پرداخت و رویکردهای تشخیصی و درمانی آن‌ها را مورد بحث قرار داد.

کیس اول: متاستاز استخوانی کارسینوم فولیکولار تیروئید (FTC)دکتر حبیبی کیس آقای ۶۰ ساله‌ای را مطرح کرد که سابقه کارسینوم پاپیلری تیروئید (PTC) و توتال تیروئیدکتومی در سال ۱۳۹۹، همچنین کارسینوم سلول انتقالی مثانه و تومور نورواندوکرین مزانکولیک را داشت. بیمار با توده ساکرال مراجعه کرده بود که بیوپسی آن نشان‌دهنده متاستاز کارسینوم فولیکولار تیروئید بود.

وی با اشاره به یافته‌های آزمایشگاهی (Tg بالای ۵۰۰۰۰ و Anti-Tg کمتر از ۱ در اردیبهشت ۱۴۰۵) و تصویربرداری، به بحث درباره استراتژی بهینه درمانی پرداخت. دکتر حبیبی تأکید کرد: «کارسینوم فولیکولار تیروئید به‌صورت تعریف‌شده با تهاجم کپسولار و/یا عروقی شناخته می‌شود و اغلب از راه خونی به ریه‌ها و استخوان‌ها متاستاز می‌دهد. در این بیمار با متاستاز استخوانی مخرب، رویکرد چندوجهی شامل:

• پرتودرمانی خارجی (EBRT) برای کنترل درد و ضایعه موضعی،

• ید رادیواکتیو (RAI) در صورت جذب توسط متاستاز،

• داروهای هدفمند استخوانی مانند زولدرونیک اسید یا دنوزوماب برای کاهش حوادث اسکلتی،

• و در صورت لزوم، مشاوره جراحی برای بی‌ثباتی یا فشار عصبی،

• و در صورت مقاوم به ید، استفاده از داروهای سیستمیک مانند لِنواتینیب یا سورافنیب،مدنظر قرار می‌گیرد.»

کیس دوم: کارسینوم همزمان مدولاری و پاپیلری تیروئید (MTC+PTC)در کیس دوم، دکتر حبیبی به خانم ۵۴ ساله‌ای پرداخت که به‌طور تصادفی ندول تیروئید در سونوگرافی یافت شد. FNA از ندول اولیه و غدد لنفاوی، در ابتدا PTC را مطرح کرد، اما پاتولوژی نهایی پس از توتال تیروئیدکتومی و دیسکسیون غدد لنفاوی، وجود همزمان کارسینوم مدولاری (MTC) در لوب چپ و غدد لنفاوی، و کارسینوم پاپیلری (PTC) در لوب راست را نشان داد.

وی با اشاره به اهمیت تمایز پاتولوژیک و ایمونوهیستوشیمی (IHC) گفت: «MTC با مارکرهای کلسی تونین، CEA، کروموگرانین و سیناپتوفیزین مثبت و تیروگلوبولین منفی شناخته می‌شود، در حالی که PTC تیروگلوبولین، TTF-1 و PAX8 مثبت دارد. در این بیمار، مدیریت درمانی عمدتاً بر اساس MTC هدایت می‌شود، زیرا این تومور تمایل بیشتری به درگیری غدد لنفاوی دارد و پیش‌آگهی را تعیین می‌کند.»

دکتر حبیبی افزود: «پس از جراحی، اندازه‌گیری سریال کلسی تونین و CEA پایه تصمیم‌گیری‌های بعدی است. انجام تست ژرم‌لاین RET برای همه بیماران MTC الزامی است و باید فئوکروموسیتوم و هیپرپاراتیروئیدیسم (در صورت شک به MEN2) ارزیابی شود. ید رادیواکتیو در MTC نقشی ندارد، مگر اینکه جزء PTC به‌طور مستقل نیاز به آن داشته باشد.»

وی در پایان بر اهمیت پیگیری بلندمدت با مارکرهای بیوشیمیایی و تصویربرداری، و نیز رویکرد فردی‌شده بر اساس پاسخ بیوشیمیایی و بیماری ساختاری تأکید کرد.