دکتر آرزو اسدی، مسئول آزمایشگاه تشخیص طبی پژوهشکده غدد درونریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران، در گفتوگو با روابطعمومی این پژوهشکده، به تشریح پیشینه، ساختار، حوزههای خدماتی، فعالیتهای آموزشی و پژوهشی، و ترکیب نیروی انسانی این مرکز پرداخت. بر اساس اطلاعات ارائهشده، این آزمایشگاه از سال ۱۳۴۸ فعالیت خود را آغاز کرده و در سال ۱۳۹۷، با دریافت مجوز از وزارت بهداشت و تأیید معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران، در فضایی به وسعت ۱۳۰ مترمربع در دو طبقه بازگشایی شده است. خدمات این مرکز در بخش های تخصصی شامل بیوشیمی، هورمونشناسی، ایمونولوژی، ژنتیک و باکتریشناسی ارائه میشود. آزمایشگاه با انجمن بیماران خاص گابریک همکاری دارد و تاکنون ۴ دورهٔ آموزشی تخصصی شامل کنترل کیفی، کشت سلولی، ELISA و ایمونوهیستوشیمی برگزار کرده است. همچنین این مجموعه در همکاری با آزمایشگاه مرجع سلامت وزارت بهداشت، در ۳ حوزهٔ چکلیستهای تشخیصی، تومورمارکرها و روش LLMDA فعالیت داشته است. کادر علمی و اجرایی آزمایشگاه شامل ۱ مسئول، ۳ متخصص و ۵ کارشناس علوم آزمایشگاهی است.
در جلسه ماهانه تیروئید پژوهشکده غدد، دو کیس بالینی پیچیده شامل متاستاز استخوانی کارسینوم فولیکولار تیروئید و کارسینوم همزمان مدولاری و پاپیلری تیروئید، توسط دکتر نغمه حبیبی ارائه و درباره راهکارهای بهینه درمانی آن بحث شد.
در جدیدترین نشست علمی پژوهشکده غدد، جدیدترین راهنمای بالینی انجمن تیروئید آمریکا (ATA) در خصوص مدیریت پرکاری تیروئید در دوران بارداری مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس این راهنما، دستیابی به وضعیت «اوتیروئید» (عملکرد طبیعی تیروئید) پیش از بارداری، کلید اصلی کاهش عوارض مادری و جنینی است. همچنین تأکید شده که داروی پروپیل تیواوراسیل (PTU) به دلیل خطر کمتر ناهنجاریهای جنینی، درمان ارجح در سهماهه اول بارداری محسوب میشود و اندازهگیری آنتیبادیهای TRAb/TSI نقش محوری در پیشبینی عود بیماری و پایش تیروتوکسیکوز جنینی دارد.
درمانگاه پژوهشکده غدد درونریز و متابولیسم با کلینیکهای تخصصی فعال، خدمات درمانی را مطابق با استانداردهای بینالمللی ارائه میدهد. مهتاب اسماعیلزاده، مسئول درمانگاه، از هماهنگی بینبخشی و تنوع کلینیکها بهعنوان عوامل اصلی تسهیل مسیر درمان بیماران نام برد.
در جلسه هفتگی ژورنال کلاب پژوهشکده غدد درونریز و متابولیسم، مقالهای مبتنی بر متاآنالیز جامع از بیش از ۵/۳ میلیون بیمار دیابتی مورد واکاوی قرار گرفت. یافتههای این مطالعه که در قالب فایل پیدیاف ارائه شد، نشان میدهد داروهای گروه GLP-1 RA و SGLT-2 inhibitor نهتنها در کنترل قند و عوارض قلبی‑عروقی مؤثرند، بلکه خطر ابتلا به کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) و رویدادهای غیرسرطانی کبدی را نیز به طور معناداری کاهش میدهند. در مقابل، داروهای DPP-4 inhibitor با افزایش خطر رویدادهای غیرسرطانی کبدی همراه بودند. این جلسه با استقبال اساتید و دانشجویان مواجه شد.