به گزارش خبرنگار روابط عمومی پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران، جلسه ماهیانه کنفرانس تیروئید این پژوهشکده، روز یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵، با حضور جمعی از اساتید، اعضای هیأت علمی، متخصصان گروه های گوش و حلق و بینی، پزشکی هستهای، جراحی عمومی، آسیب شناسی و همچنین دستیاران و دانشجویان در سالن همایش های پژوهشکده برگزار شد .

در این نشست علمی، دکتر نغمه حبیبی، فوق تخصص غدد درون ریز و متابولیسم، به بررسی سه مورد بالینی پیچیده از بیماران مبتلا به سرطان پاپیلری تیروئید (PTC) پرداخت. طبق آخرین رهنمودهای انجمن تیروئید آمریکا (ATA)، سرطان پاپیلری شایعترین نوع سرطان تیروئید است که معمولاً رشد آهسته ای داشته و پیش آگهی خوبی دارد، اما میتواند به غدد لنفاوی گردن و ارگان های دورتر مانند ریه ها متاستاز دهد .

بررسی موارد بالینی و راهکارهای درمانی

دکتر حبیبی در ابتدا به شرح حال دو بیمار مبتلا به PTC با متاستاز ریوی پرداخت. در مورد اول، خانم ۲۸ ساله ای که با علائم تنگی نفس و سرفه مراجعه کرده بود، و در مورد دوم، آقای ۷۲ ساله ای با سابقه طولانی بیماری و جراحی قلب، یافته های تصویربرداری و پاتولوژی حاکی از درگیری ریوی بود. در ادامه، سومین مورد به بیماری با سابقه ۱۴ ساله PTC و عود موضعی در غدد لنفاوی گردن اختصاص داشت.

در این جلسه، راهبردهای درمانی متناسب با وضعیت بیماری که به عنوان "RAI-Avid" (جذبکننده ید) یا "RAI-Refractory" (مقاوم به ید رادیواکتیو) طبقه بندی می شوند، به تفصیل مورد بحث قرار گرفت . بر اساس مطالب ارائه شده، در بیمارانی که ضایعاتشان ید رادیواکتیو جذب میکند، به ویژه در موارد متاستازهای ریوی میکروندولار، درمان با ید رادیواکتیو (RAI) گزینه درمانی مؤثری محسوب میشود.

با این حال، تأکید شد که در بیماری که به درمان با ید رادیواکتیو مقاوم باشد و بیماری از نظر بالینی پیشرفت یا علامت دار داشته باشد، شروع درمان سیستمیک ضروری است . در این راستا، داروی Lenvatinib به عنوان یکی از گزینه های خط اول ترجیحی در درمان سرطان تمایزیافته تیروئید مقاوم به ید معرفی شد که بر اساس نتایج کارآزمایی SELECT، منجر به بهبود قابل توجهی در بقای بدون پیشرفت بیماری میشود. همچنین بر نقش کلیدی آزمایش های مولکولی برای شناسایی جهش های قابل هدف مانند RET و NTRK جهت استفاده از درمانهای اختصاصی تر تأکید شد .

مدیریت عود و اهمیت پیگیری طولانی مدت

در خصوص بیمار سوم با عود موضعی بیماری، گزینه های مختلف درمانی از جمله جراحی مجدد (به عنوان درمان انتخابی برای ضایعات قابل رزکسیون)، درمان با ید رادیواکتیو (در صورت جذب)، و روشهای جایگزین مانند فرسایش با فرکانس رادیویی (RFA) بررسی شد. اساتید حاضر بر اهمیت فردی سازی درمان بر اساس میزان گسترش بیماری، سرعت رشد تومور، شرایط بیمار و ترجیحات او تأکید کردند . همچنین بر لزوم پیگیری طولانی مدت بیماران مبتلا به سرطان تیروئید به دلیل احتمال عود بیماری حتی پس از سال ها، با استفاده از اندازه گیری سطح تیروگلوبولین (Tg) و انجام سونوگرافی های منظم، تأکید شد .