روز یکشنبه ۲۴ خرداد ماه، جلسه ژورنال کلاب پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم با حضور جمعی از اساتید و دانشجویان برگزار شد. در این جلسه علمی، دکتر نوری، دانشجوی فوق‌تخصص غدد، به ارائه و بررسی مقاله‌ای از مجله معتبر نیو انگلند ژورنال آو مدیسین (NEJM) پرداختند.

مقاله ارائه شده، نتایج مطالعه بین‌المللی SURPASS-CVOT را گزارش می‌کند. این کارآزمایی بالینی بزرگ با مشارکت بیش از ۱۳ هزار بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ که همزمان به بیماری آترواسکلروتیک قلبی-عروقی (شامل تنگی عروق کرونر، سابقه سکته قلبی یا مغزی) مبتلا بودند، در ۳۰ کشور جهان انجام شده بود.

دکتر نوری در ابتدای ارائه خود گفت: هدف اصلی این مطالعه این است که بدانیم داروی جدید تیرزپاتاید (که یک داروی دوگانه با اثر بر دو گیرنده اینکرتین است) در مقایسه با داروی استاندارد دولاگلوتاید (که قبلاً ثابت شده خطر حوادث قلبی را کاهش می‌دهد)، چه تأثیری بر کاهش سکته قلبی، سکته مغزی و مرگ قلبی دارد.

دکتر نوری افزود: پس از ۴ سال پیگیری بیماران، نتایج نشان داد که در گروه دریافت‌کننده تیرزپاتاید، ۱۲.۲ درصد بیماران دچار یکی از حوادث اصلی شدند، در حالی که این عدد در گروه دریافت‌کننده دولاگلوتاید ۱۳.۱ درصد بود. این یعنی تیرزپاتاید از نظر آماری نسبت به دولاگلوتاید غیرمؤثرتر نبود و موفق شد معیار غیرمؤثرتر نبودن (noninferiority) را با موفقیت پشت سر بگذارد.

به گفته دکتر نوری، اگرچه تیرزپاتاید در این مطالعه نتوانست برتری آماری معناداری نسبت به دولاگلوتاید نشان دهد (P=0.09)، اما عدد خطر نسبی ۰.۹۲ نشان‌دهنده کاهش ۸ درصدی خطر حوادث قلبی-عروقی در مقایسه با داروی استاندارد است که از نظر بالینی ارزشمند محسوب می‌شود.

دکتر نوری در ادامه به یافته‌های جانبی جالب توجه اشاره کرد و گفت: تیرزپاتاید در کنترل قند خون و کاهش وزن به طور قابل ملاحظه‌ای بهتر از دولاگلوتاید عمل کرد. میانگین کاهش قند خون در گروه تیرزپاتاید ۱.۶۶ درصد در مقابل ۰.۸۸ درصد بود و کاهش وزن نیز ۱۱.۶ درصد در مقابل ۴.۸ درصد گزارش شد. همچنین میزان مرگ به هر علت در گروه تیرزپاتاید ۸.۶ درصد بود که به طور معناداری کمتر از ۱۰.۲ درصد گروه دولاگلوتاید به دست آمد.

دکتر نوری در خصوص عوارض جانبی افزود: شایع‌ترین عوارض مشاهده شده، عوارض گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال بود که در گروه تیرزپاتاید بیشتر دیده شد (۴۲.۵ درصد در مقابل ۳۵.۹ درصد). با این حال، عوارض جدی مانند پانکراتیت، نارسایی کلیوی یا تومورهای تیروئید در دو گروه تفاوت معناداری نداشت و داروی جدید از نظر ایمنی قابل قبول ارزیابی شد.

دکتر نوری در پایان خاطرنشان کرد: این مطالعه یک گام مهم رو به جلو در درمان بیماران دیابتی با ریسک بالای قلبی-عروقی محسوب می‌شود. تیرزپاتاید نه تنها از نظر محافظت قلبی هیچ کمبودی نسبت به استاندارد طلایی قبلی ندارد، بلکه در کنترل وزن و قند خون نیز برتری آشکاری نشان می‌دهد. به گفته ایشان، این دارو می‌تواند گزینه درمانی مناسبی برای بیماران دیابتی با سابقه بیماری قلبی یا عروقی باشد، هرچند انتخاب نهایی باید با توجه به شرایط هر بیمار و با مشورت پزشک معالج انجام شود.